Intensyfikacja działalności archeologicznej w całej Europie zmieniła status i obowiązki specjalistów z branży archeologicznej. Takie przemiany mają istotne konsekwencje w życiu społecznym, gospodarczym, edukacyjnym i naukowym. Trzy główne aspekty tego bloku tematycznego obejmują:
- Identyfikację archeologów europejskich - aspekt ilościowy. Porównywalne dane z całej Europy, określające kto jest archeologiem w poszczególnych krajach (instytucjach), jakie musi posiadać wykształcenie, specjalizacje, gdzie musi być zatrudniony, jak również liczba archeologów w przeliczeniu na obszar danego kraju, PKB, ilość stanowisk archeologicznych oraz poziom rozwoju infrastruktury. Dane te staną się cennym źródłem informacji dla przygotowania różnego rodzaju analiz i sformułowania zasad postępowania.
- Identyfikację archeologów europejskich - aspekt jakościowy. Badaniom poddana zostanie naukowa, gospodarcza i społeczno-zawodowa sytuacja archeologów w Europie: kodeksy profesjonalne i etyczne, definicje właściwych praktyk, obowiązki wobec odpowiednich władz, społeczności lokalnych, deweloperów i inwestorów itp.
- Profesjonalne szkolenia. Poddany zostanie ocenie stopień w jakim edukacja uniwersytecka przystaje do aktualnych warunków i potrzeb współczesnej archeologii. Ocenione będzie też "zawodowe" nauczanie w Europie, wymieniane jego osiągnięcia i wspólne doświadczenia oraz sformułowane będą zasady nauczania na odległość.
Koordynowane przez LaPa (CSIC-IEGPS) and INRAP działania mające na celu identyfikację archeologów europejskich pozwolą na stworzenie bazy danych i przygotowanie spójnej publikacji dotyczącej całej Europy. Prace dotyczące nauczania archeologii na poziomie uniwersyteckim będą kierowane przez Instytut Prahistorii na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, a także innych członków sieci, którzy przygotują moduł nauczania na odległość.